ابر قدرتی

بهمن 29, 1385

نشریات به نقل از ریاست محترم جمهوری اعلام کردند که در سفر به اصفهان فرموده اند که ایران به سرعت درحال تبدیل شدن به ابرقدرت میباشد ابر قدرتی که مبتنی بر اقتصاد وقدرت نظامی و یا سیاسی نیست بلکه یک ابرقدرت فرهنگی است.شنیدن چنین خبری آنهم از زبان رییس جمهور موجب مباهات و خوشحالی برای هر شهروند ایرانی است .ولی بعد ازمطالعه خبر و اندکی تامل در جهان امروز سوالی را به ذهن آدمی متبادر می کند که جواب به آن راحت نیست.          

سوال این است که آیا اصولا” بدون شاخصه های اقتصادی و نظامی و سیاسی و احتماعی و… بدون برتری در تمام شئون و امور قدرت تحقق ابر قدرتی امکان پذیر است ویا نه ؟               

جواب باین سوال مثل هر سوال دیگری احتیاج به تفکر و مطالعه همه جانبه موضوع دارد که نه با مطالعه بلکه با نگاه به اطراف و پیرامون خود میبینیم ژاپن با آن قدرت اقتصادی برترش در تعاملات بین المللی فقط یک کشور تاثیر گذار است نه ابر قدرت و یا کشوری مثل روسیه با آن قدرت غیر قابل انکار نظامیش فقط بازیگر بین المللی بوده و ابر قدرت شناخته نمی شود و یا کشورهای مثل انگلیش و آلمان و فرانسه و کانادا  علیرغم اینکه از کشورهای صنعتی محسوب میشوند داعیه ابر قدرتی ندارند ومثالهای دیگرآدمی را به جواب منفی سوال طرح شده نزدیک می کند . این موضوع که هر کشور با فرهنگ الزاما” ابر قدرت نبوده و هر کشوری که از نظر سیاسی یپشرفته است حتما ابر قدرت نیست مثل روز روشن است .                                                          

 در این بین برخلاف استدلال فوق اگرفرض شود هر کشور بافرهنگی ابرقدرت است این سوال پیش میاید که اصولا” با کدامین معیار ایران یک کشور با فرهنگ ممتاز در جهان است؟    

درکشوری که با وجود اعلام برخی موفقیت ها در دهه فجر که گاها” تا رده چهارم جهان نیز بالا میرود  ولی به اعتراف وزرای محترم دولتش هنوز در تحقق رتبه اول علمی  منطقه تازه بعداز 16 سال مشکل دارد !                                                                                 

کشوری که دانشگاههایش رتبه بهتر از پانصدمی را درجهان ندارد! کشوری که نظام آموزش و پرورشش مربوط به سالها قبل است! کشوری که معلمانش شهروند درجه دومحسوب میشوند! کشوری که مدارس چند شیفتی و بخاریهای آنچنانی دارد! کشوری که وزیرش آمار مدارس بدون امکاناتش را بخاطر ندارد! کشوری که اختلاف طبقاتی و ناعدالتی حتی در بین کارمندانش دهها برابر و یا هراران درصد است کشوری که نه تنها فرهنگ بلکه دین و هویت میلیونها جوانش بعلت بیکاری در معرض تهدید است! و خیلی مشکلات دیگر ادعای فرهنگ ممتاز داشتن برای آن ازعجایب روزگار است.                                                                                          

درست است کشور ما دارای استعداد و ثروت خدادای بالقوه فراوانی و مردمان فهیم و جوانان باشعور دارد ولی هنوز برنامه ها در چالش باهم هستند و برنامه چهار ساله ها با 20 ساله ها و برنامه یکساله با هر دو آنها در برخی از  اصول مهم در تضاد هستند. و برای تنظیم بودجه سالیانه مشکل داریم در تنظیم آذوقه روزانه مردم در مضیقه هستیم و هنوز در گندم خود کفا نیستیم( زیرا مردم برنج پاکستانی می خورند) هنوز برای مسافرت خود قطار وهواپیما و…نداریم ادعای ابر قدرتی برای چنین کشوری خود بزرگ بینی است که متاسفانه آفات خاص خود را دارد.نظر به وضعیت بین المللی کشور از ریاست محترم جمهور انتطار دارد واقع بین باشند. بامید چنین روزی.  

مهندس عبدالحسین برزگرزاده                                                                          



بدون دیدگاه

ارسال دیدگاه